Vandaag is het dan zover; de start  van onze trekking. De uiteindelijke deelnemers zijn behalve wij 2 nog Cor, Huib en Rita, Fien en Jos.

Om 8:55 uur vertrekken we in een typische Nepalese bus naar het beginpunt

Het plafond van de bus is fraai versierd.

Het is een steile, smalle weg omhoog en we worden aardig door elkaar geschut.
Om 09:40 uur komen we bij het beginpunt aan.

De stokken worden op maat gemaakt en we kijken met bewondering toe hoe de sherpa’s alle bagage in grote manden plaatsen.
Mingma, de hoofdsherpa, vertelt nogmaals hoe de tocht van vandaag zal verlopen.

Om 10:00 uur starten we met de trekking op 1530 meter hoogte.
Het begin is stijgend in de zon, daarna wordt het vlak.

Om 10:40 uur hebben we onze eerste stop. Hier zien we de eerste bloedzuigers.

Na de stop lijkt het wel of we overvallen worden door bloedzuigers. Het heeft afgelopen nacht geregend en dit maakt de beestjes wakker.
De gids waarschuwt ons om gewoon door te lopen en bij de lunchstop de voeten en benen te controleren op bloedzuigers. Je voelt niets van een beet en het is niet schadelijk.

Het loopt wel erg onrustig wanneer je bloedzuigers op je schoenen en op je sokken ziet zitten. Onderweg knippen we toch regelmatig de bloedzuigers van de schoenen om beten te voorkomen.

Huib en Rita gaan beiden een keer onderuit, maar buiten een schrammetje hier en daar valt het gelukkig mee.

Om 12:15 uur komen we aan bij onze lunchstop.
Er is water met ontsmettingsmiddel waarmee we onze handen kunnen wassen. Je weet namelijk maar nooit of je onderweg misschien wel een giftige plant aangeraakt hebt.

Enkele bloedzuigers worden nog verwijderd, maar de schade valt mee.
We zitten nu op een hoogte van 1734 meter en we hebben ongeveer 3 km gelopen.

De lunch wordt geserveerd op een groot zeil op de grond.
Eerst krijgen we juice, daarna thee.
De lunch bestaat uit witte bonen, knakworst, boterhammen, spinazie en aardappels.

Om 13:20 uur vertrekken we weer.
Weer veel bloedzuigers op de natte gedeelten onder de bomen. Maar op de “alpenweides” verwijderen we ze nu steeds. Zo nu en dan worden de pleisters van Harrie erbij gehaald. Iedere wond wordt ook steeds ontsmet.

Om 14:30 uur pauzeren we en zien we hoe de keukenploeg ons inhaalt en ook even gaat rusten.

Voor Harrie even de gelegenheid om ook eens de mand van een drager op zijn voorhoofd proberen te dragen.
Het is bijzonder zwaar en hij komt met moeite rechtop. Hij zou er nog geen 100 meter mee kunnen lopen in de bergen.

Om 15:00 uur gaan we verder.

Om 15:30 uur komen  we aan op het eindpunt van de eerste dag.
De sherpa’s hebben de tenten al opgezet.
We zitten nu op een hoogte van 1902 meter.
Eindstand Garmin 22,14 km (inclusief bustocht).
Waarschijnlijk hebben we vandaag zo’n 6 k afgelegd.

We zoeken per koppel een tentje op, alleen Cor heeft een tent voor zich zelf.
De slaapzakken worden uitreikt, wij hebben nummer 3 en 5. Deze slaapzakken gebruiken we ook de komende nachten.

In totaal zijn er 4 tenten voor ons, 2 voor de begeleiding en 1 wc tent.
Enkele dragerss slapen in een dorpje hier niet ver vandaan.
Om 16:00 uur is het theetijd.

Tot 18:30 uur kunnen we doen wat we willen; hierna heeft de keukenploeg het diner klaar en eten we in de grote tent. Het is flink afgekoeld op deze hoogte en een vest is geen overbodige luxe. Het dreigt te gaan regenen, maar gelukkig blijft het bij een stevige wind.

Na het diner is er nog een kampvuur, maar om 21:00 uur ligt iedereen in de tent.

Naar dag 10