Bowlen

De lokale teams werden gevormd uit; Transvaal, Southern-Trans­vaal, North-Eastern-Transvaal, Northern-Transvaal en de Zuid-Afrikaanse Jeugd (tot 23 Jaar).

De Nederlandse dames speelden 7 wedstrijden en behaalden 10 punten met een teamgemiddelde van 189,1. De heren speelden 8 wedstrijden en behaalden 12 punten met een teamgemiddelde van 205,8.

Bart-Jan van den Boogaart behaalde een gemiddelde van 212,8, Clenn Werkhoven 212,3, Marcel van de Bosch 209,2 en Geert-Jan van Baest 208,6. Bij de dames werd het hoogste gemiddelde ge­gooid door Chris Koopmans 198,3.

Helaas verloren onze dames de laatste wedstrijd tegen Zuid-Afrika 922 tegen 930.Dit maakte de laatste wedstrijd van de mannen Neder­land - USA minder spannend.

Wanneer onze mannen nu tegen de USA zouden winnen is er overall een gelijk aantal punten tussen Neder­land en de USA en dat betekent dat de Amerikanen de Africa Cup gewonnen hebben op pinfall.

Maar de Amerikanen konden nu ontspannen bowlen en scoorden een pinfall van 1087 tegen onze jongens 966. Ook hier werden TV opnamen gemaakt volgens het Baker-system, deze opnamen werden rechtstreeks uitgezonden.

Overall:
1. USA                76 punten  47378
2. Nederland       72 punten  44340
3. Z-Afrika          64 punten  43764  

We mogen concluderen dat het Nederlandse team zeer goed heeft gepresteerd. Nederland werd overall winnaar in Kaapstad en Durban, en eindigde als 2e tijdens deze voor de eerste keer verspeelde Africa Cup.

Trainer René van de Bosch die zowel tegelijk coach was van de dames als van de heren heeft met zijn ploeg een compliment verdiend. De wedstrijdpunten werden behaald en er is een goed teamgemiddelde gegooid.

Het teamgemiddelde blijft zowel bij de dames als bij de heren ver achter bij dat van de Amerikanen. Een eerlijke vergelijking blijft moeilijk te maken. Een Amerikaanse topbowler kan ieder jaar ongeveer 30 verschillende ballen uitproberen. De kennis van ballen, boortechnieken en baancondities is van de meeste spelers groot.

Vooral aan het theoretische gedeelte zal door de Nederlandse topbowlers en toptrainers nog meer aandacht moeten worden besteed.

Door een aantal Nederlandse Bowlers (bv BJ vd Boogaart) is tijdens dit evenement volop geprofiteerd om te praten met de collega's uit de USA over bowlingballen en boortechnieken.

Hoe belangrijk een chef d' équipe is als praatpaal tussen organisatie en spelers heeft zich tijdens dit toernooi meerdere malen bewezen. Dick Dreyer moeten we een compliment maken voor het vele werk dat hij heeft verricht met het vooral controleren van gemaakte afspraken en zorgen dat deze werden nagekomen.

De South - Africa - Masters

Omdat de organisatie een half uur voor sluiting van de inschrijving de inschrijfgelden en de formule drastisch ging wijzigen heeft het Nederlandse team zich teruggetrokken uit dit evenement.

Hetzelfde werd overwogen door Israël, deze vonden een sponsor bij hun eigen spelersgroep zodat zij wel meespeelden.

Ook Amerika heeft overwogen zich terug te trekken, doch daar dit het enige internationale evenement is voor de USA dit jaar, werd besloten toch mee te doen aan deze Masters.

Dat betekent dat we maandag de hele dag vrij zijn. Volgens onze reisleidster Miriam konden we het beste zelf iets gaan organiseren.

Carlton Centre

Besloten werd om een rustdag te houden. Het Carlton Panorama werd bezocht op de 50e etage 202 meter hoog voor een schitteren uit­zicht over de hele stad. 's Middags werd er gezwommen, Geert-Jan nog bedankt voor die bal.

In het hotel gingen we Japans eten. Met 14 aan een tafel waar een Japanse kok geassisteerd door een Nederlandse kok, Marcel, het eten stonden te bereiden op een enorme bakplaat.

Gold Reef City

Dinsdag zouden we door spelers van Africa rond geleid worden in Johannesburg. De spelers moesten allemaal werken zodat we beslo­ten zelf naar het themapark Gold Reef City te gaan.

In deze city zijn huizen, winkels en lokalen gebouwd die ons een indruk moeten geven van het leven in Johannesburg in de pionierstijd van eind 19de eeuw.

Alles is in stijl, tot de kostuums van het personeel toe. Met een treintje reden we rond. Videofilmpjes en geologische tentoonstellingen verschaften ons informatie over het goud.

Het meest spectaculaire was het bezoek aan de stilge­legde schacht nummer 14 van Crown Mines (ooit de rijkste goudmijn ter wereld) hier zagen we zelfs gouddooraderde gesteente. Verrassend was het dat we ons Miriam zagen met de Amerikanen.Bij terugkomst in het hotel vernamen we dat onze trip naar Sun City geen doorgang zou vinden.

Banket

's Avonds was er een voortreffelijk banket. Tijdens de opening kregen we de TV opnamen, te zien voor ieder strike werd nogmaals gejuicht, de sfeer zat er goed in. Het eten was voortreffelijk. Helaas was Dick te ziek en kon hij niet aanwezig zijn bij het uitrei­ken van de plaquettes.

Dit werd overgenomen door Harrie Boelens en René van de Bosch. Hierna werd de dansvloer bezet en beleefden velen nog een plezierige avond.

Safari

De komende twee dagen zouden we volgens schema in Sun-City zitten, aangezien dit niet door ging organiseerden we onze eigen safari.

We gingen naar het Krugersdorp Game Reserve.

Dit reservaat op ongeveer 45 minuten reizen van ons hotel is een goede gelegenheid om een indruk te krijgen van het Zuid Afrikaanse wildlife.

Er zijn ontelbare antilopen en verder zebra,s, giraffen, witte neushoorn, leeuwen, etc.

Het terrein is tamelijk open, zodat de dieren goed gezien en gefotografeerd kunnen worden.In twee busjes reden we hier rond. Opvallend was dat een busje voor ons met daarin negen mensen allemaal twee giraffen in de berm misten.

Het zoeken naar de leeuwen werd een hopeloze zaak. Onze gidsen waren al op alle verboden stukken terrein geweest en nog geen leeuw gezien.

Voor struisvogels zijn we niet meer bang. We zijn steeds op veilige afstand gebleven, maar voelden ons enigszins verrast toen we na enige tijd op een parkeerplaats kinderen struisvogels zagen aaien.

De laatste dag

Donderdag de laatste dag ging iedereen zijn eigen gang. Om 16.00u was het verzamelen en vertrokken we naar het vliegveld.

Hier kregen we onze shirtjes uitgereikt, helaas allemaal maat S, de video banden worden opgestuurd.

Conclusie:

Nederland behaalde een 2e plaats overall tijdens de Africa-Cup 1992.

Het Nederlandse team trok zich terug uit de South - Africa - Masters omdat afspraken niet werden nagekomen.

Twee keer wonnen de Nederlandse dames een TV finale en één keer wonnen de heren.

Het USA-team zal een bijzondere training inlassen; een volgende ontmoeting willen zij proberen Nederland in ieder geval op muzi­kaal gebied, tijdens busreizen, te verslaan.

Asjeblief bleek een toverwoord te zijn in het Nederlandse kamp.

Wanneer ik alles na mijn vakantie nog eens terug lees, vind ik dat ik een geweldige tijd heb gehad met een fijne ploeg mensen die dit allemaal tot een succes gemaakt hebben. Die Amerikanen pakken we de volgende keer wel.

Van Harrie Boelens, Asjeblief.