In het kort: Vanuit Einhoven vliegen we naar Girona. We huren hier een auto en rijden naar Ribes de Freser maken hier een wandeling in de Pyreneeen en maken een autotocht naar Puigcerda.

Hierna rijden we naar Barcelona, leveren de huur auto in en na een paar dagen vertrekken we met de trein naar Girona. In Girona blijven we een dag en pakken de bus naar Girona Airport en het vliegtuig brengt ons weer veilig naar Eindhoven.

Zaterdag 22 oktober 2005 Ribes de Freser (Vall de Ribes)

We vertrekken om 07.38 uur met met de bus naar Eindhoven Airport. De bus heeft 10 minuten vertraging maar we zijn ruim op tijd op het vliegveld.
Het vliegtuig vertrekt precies op tijd, 09.55 uur naar Girona. Hoewel de vakantie in het zuiden toch afgelopen is, zit het vliegtuig goed vol en hebben we nog net 2 zitplaatsen naast elkaar aan het gangpad. Vlak voor de landing wordt in het vliegtuig omgeroepen of er een dokter in het vliegtuig aanwezig is.

Een dame voor in het vliegtuig wordt voorzichtig op de grond gelegd terwijl het vliegtuig de landing al heeft ingegezet. De stewards kunnen met een laatste sprint door het gangpad nog net op tijd plaats nemen in een stoel. Bij aankomst staat de ambulance al klaar.

Om 11.40 uur landen we; we lopen meteen naar de balie van Europcar. Na de papieren formaliteiten wordt de auto al voor gereden voordat we de koffers hebben.

Om 12.05 uur zitten we in de auto, een Renault Modus, richting Ribes de Freser.
De afstand bedraagt ongeveer 130 km. Hier hebben we ongeveer 2 uur over gedaan.
Aangekomen in Ribes de Freser moeten we even zoeken voordat we het hotel gevonden hebben; in eerste instantie staan er overal bordjes richting hotel Els Cacadores de Ribes, maar de laatste 100 meter niet meer.

Ribes de Freser ligt in het gebied Vall de Ribes

Het inchecken verloopt vlot; er staat geen reservering op de naam van Boelens, maar wel een op de naam van Dorette, ook goed. We gaan naar onze 3 sterren, gouden, kamer met een grootbeeld televisie, douche met 2 douchekoppen, een bubbelbad met douche en een schitterend uitzicht op de Pyreneeen. Niet slecht voor zo'n dorp.

Hierna gaan we een wandeling maken in dit Pyreneeen dorp. Het is schitterend weer, in de zon 22 graden, eerst dus maar een lekker biertje op een terras. We komen er snel achter dat we tussen 2 seizoenen in zitten. Het zomerseizoen is per 17 oktober afgelopen en het winterseizoen start 1 december.

Veel zal dus gesloten blijven. Helaas gaat het treintje van Ribes de Freser niet naar Vall de Nuria, maar stopt in Queralbs. We moeten dus al een geplande wandeling aan gaan passen.
Bij de plaatselijke VVV vragen we naar de diverse mogelijkheden voor de komende dagen. Een aantal interessante wandelingen en auto tochten worden voorgesteld.
Ondertussen is het na vijf uur en komt iedereen eens naar buiten, de winkeltjes zijn weer open en er is nu wat meer leven op straat.

Ons hotel heeft een 2 sterren restaurant en het is er 's middags verschrikkelijk druk. Mensen staan zelfs buiten te wachten om een vrije plaats te bemachtigen.

Wij kunnen pas om half negen aan tafel en gaan eerst wat drinken in de bar van het hotel; deze is aan de andere kant van de straat in een apart gebouw waar ook nog kamers zijn. Het ziet er uit als een soort gemeenschapshuis met een bar, internetmogelijkheid, en een aantal tafels. Ook liggen er een aantal gezelschapsspelen. Het is er best druk met vooral veel locals die wat komen drinken.

Even na half negen gaan we naar het restaurant. Een vriendelijke, Engelssprekende, ober vertaalt het menu voor ons en zo kunnen we direct aangeven wat we willen. Er komt ook een karaf water en witte wijn op tafel.

Amper twee minuten later volgt het voorgerecht al, vissoep voor Harrie en een macaronischotel voor Dorette (veel te veel).
We zien al dat alles in een razend tempo gaat, je bestek loslaten is het teken waarop het personeel wacht en voor je het weet is je bord verdwenen. We haken hierop in door de boel wat te vertragen en hier zijn ze niet blij mee. Het hoofdgerecht komt al een keer voorbij en gaat weer terug richting keuken als blijkt dat we nog een hapje van het voorgerecht nemen.

Hoofdgerecht voor Harrie is witte vis en inktvisringen, Dorette heeft een barbequesteak. Hierbij zitten frietjes en salade.
Als toetje hebben we yoghurt gekozen.

Ondertussen is er al een wachtrij voor een tafeltje ontstaan; behalve de hotelgasten komen er ook nu weer veel mensen van buitenaf hier eten. Het eten is goed, maar gaat eigenlijk veel te snel en veel sfeer hangt er ook niet in het restaurant. Zodra er een tafeltje vrij is komt het team in actie; kleedje uitschudden en omdraaien of een nieuw kleedje als er teveel gebrast is, de volgende zorgt voor nieuw bestek en glazen en de derde haalt de gasten. Binnen een minuut is de tafel weer bezet.

We weten niet hoe we af moeten rekenen en lopen voor naar de balie waar de eigenaresse staat; het is goed zegt ze, kamer 206. Of de wijn nu wel of niet inbegrepen is weten we niet, zullen we bij het afrekenen wel merken.
We lopen nog een keer naar de overkant voor de koffie; ook nu is het weer druk en er wordt volop live voetbal gekeken door mensen uit de buurt. Er loopt van alles in en uit, wel leuk om te kijken.
Rond elven vinden we het welletjes en gaan naar bed.

Zondag 23 oktober Auto tocht Puigcerda.

Om 8.00 uur loopt de wekker af. Het is nog steeds donker en het is ontzettend stil. De mensen komen hier pas laat op gang, maar ja het is dan ook zondag.
Om 8.30 uur gaan we ontbijten. We zien de mensen weer gewoon een karaf witte of rode wijn bestellen ipv koffie of thee.
Het ontbijt bestaat uit een ontbijt buffet met vooral veel koek en worst. Maar ook kaas, yoghurt, fruit, etc.

Vandaag hadden we naar Vall de Nuria willen gaan, maar helaas het regent. We besluiten het advies van de VVV medewerkster op te volgen en op zoek te gaan naar de hete baden in de buurt van Mont Louis. Wandelschoenen aan want we verwachten een paar uur te kunnen wandelen wanneer het opklaart.

Om 9.30 uur vertrekken we en volgen we onderstaande route:
Ribes de Freser N152 naar Puigcerda.
Een schitterende weg, we gaan van 900 meter naar een maximale hoogte van 1850 meter. We kijken schitterend weg over valleien.
De weg is erg goed onderhouden en in perfecte staat, toch kunnen we door de vele bochten niet harder rijden dan gemiddeld 45 km per uur. Wanneer je onderweg nog een aantal keren stopt voor een foto en een kop koffie ben je 2 uur onderweg. Maar de moeite waard.
We komen door de volgende plaatsjes; Planoles, Dorria, el Vilar d'Urtx, Queixans. Enkele van deze plaatsjes waren maar 150 meter lang.
Puigcerda is op de grens gebouwd van Spanje en Frankrijk. De grens loopt door Bourg Madame. Puigcerda is een leuke, middelgrote plaats, het is vandaag markt en erg druk en gezellig.
Na een grote kop koffie voor 1,20 vertrekken we naar Mont Louis. Het weer wordt er niet beter op we rijden nu over goede maar smalle wegen met vele bochten naar ons einddoel Sant Tomas de Balaguer.
Om 13.10 uur vinden we dat het weer te slecht wordt, ook omdat het laatste stuk te voet moet worden afgelegd en dit absoluut geen wandelweer meer is. We besluiten terug te gaan. Eerst in Mont Louis nog een kop koffie en een broodje en dan op ons gemak terug naar het hotel.
Misschien is het in Ribes de Freser beter weer en kunnen we daar nog een stuk lopen.
Het lijkt hier droog, maar op het moment dat we weer buiten komen regent het weer behoorlijk.
We gaan maar terug naar onze kamer om het reisverslag bij te werken, wat te lezen en van het bubbelbad te genieten.
Even na half zeven gaan we met een boekje richting bar, met de bedoeling wat te drinken en te lezen.
Helaas blijkt de bar nu gesloten en we besluiten naar de plaatselijke Nuria bar te gaan. Onder het genot van een vino blanco a raison van 85 cent per glas lezen we wat tot het tijd wordt voor het eten.
Vanmiddag was het weer razend druk met de lunch, maar vanavond zijn er maar enkele tafeltjes bezet. Dit doet echter niets af aan de snelheid van de bediening want direct na de laatste hap van het voorgerecht staat het hoofdgerecht al weer voor je neus. Het lukt ons wat tijd te rekken en uiteindelijk zijn we na een uur nog de enige overgeblevenen. Aangezien de bar nog steeds dicht is, drinken we koffie in het restaurant. Daarna maar na de kamer want er is verder niets meer te beleven.

Deel 2 Nuria

Deel 3  Barcelona

Deel 4 Girona