Maandag 24 oktober Nuria

Alhoewel Harrie beweert dat de wekker weer gezet is om 8 uur, schrikken we wakker om half 9. Voorzichtig doen we de luiken open, en het mooie weer straalt ons tegemoet. Gelukkig, kunnen we lekker gaan wandelen vandaag.

Aangezien het treintje dus niet naar Vall de Nuria loopt, hebben we besloten vanuit Queralbs naar Vall de Nuria te lopen.

Na een ontbijtje (nog maar 2 tafeltjes bezet nu), en de spullen bij elkaar gepakt te hebben, vertrekken we richting Queralbs (6 km)waar onze tocht moet starten. Halverwege komt Harrie er achter dat zijn portemonnee nog op de hotelkamer ligt, dus omdraaien maar weer.

Om 10.10 uur kunnen we dan eindelijk gaan lopen; verwachte duur 3,5 uur, hoogteverschil ong. 750 meter, lengte 6,5 km.

Het is een mooie en gevarieerde tocht, een klein gedeelte vlak, maar het meeste toch steigend met veel rotsen onderweg.

We komen langs schitterende watervallen en mooie vergezichten. Onderweg wordt nog volop gewerkt aan de rotswanden en aan het spoor.

We stoppen regelmatig voor het maken van foto's en om de beentjes wat rust te gunnen.

We hadden gehoopt wat wild te zien, gemsen bijvoorbeeld, maar verder dan wat arenden hoog boven ons komen we niet.

Na een uur of drie wandelen komen we op het eindpunt aan en zien voor ons een vallei waarin een schitterend hotel met zomer- en winterfaciliteiten.

Vall de Nuria

Van 17 oktober tot 1 december is alles dicht ivm voorbereidingen voor het winterseizoen maar er zijn genoeg mensen aan het werk.

We zien in het restaurant wat werklui zitten en gaan gewoon naar binnen. We vragen om koffie en krijgen dit keurig geserveerd, met nog wat slagroomsoesjes erbij, door de werklui.

Hierna kunnen we er weer tegenaan en we lopen wat rond in de vallei. In de winter kun je er lekker skien, maar zo te zien kun je er alleen met het treintje komen. Dit moeten we nog eens verder uit gaan zoeken als we terug zijn.

Na zo'n 45 minuten besluiten we aan de terugreis te beginnen, het is dan 14.15 uur.

De afdaling verloopt goed maar is best zwaar en een aanslag op de gewrichten. Na enkele stops zijn we rond 17.00 uur weer bij de auto.
Terug op de hotelkamer een brut rose, en lekker in het bubbelbad om de spieren wat rust te gunnen.

De hotelbar blijft gesloten en we begrijpen dat die alleen maar in het weekend open is; we kunnen nu dus niet ons reisverhaal op de website zetten. Wel krijgen we van een medewerkster een adres in het dorp waar we kunnen internetten.
Dat gaan we morgen dus uitproberen.

We dineren weer op ons gemak, voor zover dat toegelaten wordt, en duiken op tijd het bed in, de wandeling eist zijn tol.

Dinsdag 25 oktober Planoles

Vandaag wel op tijd wakker en het lijkt weer een mooie dag te worden.
De diverse spiergroepen worden getest en een nieuwe dagtocht moet nog kunnen.
We besluiten een dagtocht te gaan maken uit een ANWB boekje, deze start op ongeveer 10 km van ons hotel in Planoles.
Verwachte duur 5,5 uur, hoogteverschil ong. 400 meter, lengte 17,5 km.

We vertrekken rond 10 uur en het begint meteen met een stevige klim, waarbij vooral bij Dorette de spiertjes eventjes tegenstribbelen. Al snel zitten we op hoogte en de eerste bestemming is Dorria, een dorp dat we steeds wel in de verte zien liggen maar wat maar niet dichterbij lijkt te komen. We lopen door een soort weilanden met allerlei struikgewas en door een gebied waar de koeien in het wild rondlopen.

Regelmatig staan ze midden op het pad, maar problemen maken doen ze niet. Ook komen we veel bergbeekjes tegen, soms smal, maar ook bredere waarbij goed gekeken moet worden hoe deze over te steken (liefst zonder al te natte voeten).

Dit maakt dit gedeelte van de wandeling zeker de moeite waard. Het bergbeekje Torente del Portal is na de hevige regenbuien van de afgelopen dagen veranderd in een heuse waterval. Het duurt ongeveer 20 minuten voordat we een plaats, stroomopwaarts, gevonden hebben waar we over kunnen steken.

Tijdens deze pogingen worden we gadegeslagen door een aantal paarden die zo nu en dan toch een gehinnik niet kunnen onderdrukken.

We komen na ong. 2 uur wandelen aan in Dorria waar we onze eerste koffiestop hebben gepland.

In dit pittoreske dorp wat wel een openlucht museum lijkt, zien we helemaal geen mensen, laat staan een kop koffie.
Heel even denkt Harrie aandacht te kunnen trekken door de dorpsklok te luiden. Toch maar niet gedaan.

Vanuit Dorria dalen we af naar Fornells de la Montanya. Dit dorp is iets groter dan Dorria en heeft zelfs een restaurant, Can Casanova. Op de deur staat dat het vakantietijd is en dat ze gesloten zijn.

We zien dat er mensen in het restaurant zitten. De deur zit niet op slot, we proberen op dezelfde manier als in Nuria een kopje koffie te bestellen. Helaas zijn

ze hier niet zo vriendeijk, we worden beleefd de deur gewezen en deze gaat nu op slot.

Buiten op een muurtje drinken we van ons water en eten wat van de crackers. 15 minuten later lopen we weer verder, nu richting Neva. De tocht gaat nu weer behoorlijk omhoog maar is veel minder spectaculair dan de tocht hiervoor.

Onze 3e koffie stop is gepland in Neva, hier zou een redelijk restaurant zijn met de naam El Tiro.

Met de nadruk op zou zijn, want het ziet er niet naar uit dat El Tiro nog ooit open zal gaan.

We verlaten het dorp Neva en lopen nu terug over de asfaltweg naar Planoles(niet te verwarren met Pianoles).

Het enige speciale aan deze route is dat een hond uit het dorp de hele route van een uur met ons meeloopt naar Planoles. Een leuke schapendoes die zo nu en dan rare capriolen uithaalt met auto's en koeien. Helaas moeten we onze schapendoes achterlaten bij de auto. Iets wat deze hond wel gewend is want hij loopt al meteeen naar een volgend slachtoffer waar hij bij blijft hangen.

Dit was een leuke tocht, vooaral de eerste helft spectaculair en met een leuke metgezel op het einde.
Wat zijn er toch veel Pyreneeendorpjes, maar in de meeste is werkelijk geen winkeltje te vinden en je geld kun je hier dus echt niet kwijt.

Om 15.00 uur zijn we terug bij de auto en gaan terug naar onze hotelkamer voor een opfrisbeurt. De spiertjes hebben het toch weer zwaar te verduren gehad en zelfs Harrie vindt het mooi geweest voor vandaag.

Aan het begin van de avond gaan we naar het internetcafe om de e-mail op te halen, het reisverslag op de site te zetten en het thuisfront te laten weten dat alles goed is. Het uurtje is zo voorbij.

Daarna nog even een afsluitende wandeling door het dorp, maar dat is zo gebeurd.

Vanavond ons laatste diner, we weten het tot een uur of tien te rekken.
Daarna alvast de koffer zover mogelijk inpakken, we willen morgen op tijd weg richting Barcelona.

Deel 3  Barcelona

Deel 4 Girona

Deel 1 Ribes de Freser